DOMOWA ZERÓWKA

28 maja 2020r.

Nietypowe Rodziny

Dzień dobry Sówki.

Wczoraj Pani Karolina przygotowała dla Was zajęcia o rodzinie. Dzisiaj zastanowimy się jakie jeszcze mogą być rodziny, ale zaczniemy od przypomnienia sobie informacji z wczoraj 🙂

Teraz jeśli macie ochotę w linku znajdziecie krótką zabawę – trzeba dopasować członków rodziny 🙂

Kto z Was ma rodzeństwo – ręka do góry…

Posłuchajcie teraz piosenki „Zabiorę Brata”, posłuchacie dwóch wersji. Powiedzcie, która bardziej Wam się podoba.

Pamiętacie, jak robiliśmy instrumenty (grzechotki i gitarę)? Teraz weźcie je do ręki i spróbujcie stworzyć własny akompaniament do piosenki.

Rodziny bywają bardzo różne

Osoby, które należą do danej rodziny nazywamy jej członkami. Jak na pewno wiecie, nie w każdej rodzinie są tacy samo członkowie. Zdarzają się rodziny, w których rodzice z jakiegoś ważnego powodu nie mogą ze sobą mieszkać. Czasami bywa tak, że się rozwodzą – ale zapamiętajcie bardzo ważną rzecz – to dalej są Wasi ukochani rodzice 🙂 Bywa tak, że któryś z rodziców bierze ślub z kimś innym. Na taką „drugą mamę” mówimy MACOCHA ( niektórzy nazywają ją mamą, ciocią lub mówią do niej po imieniu), a na „drugiego tatę” mówimy OJCZYM ( tu tak samo są dzieci, które ojczyma nazywają tatą, wujkiem lub zwracają się do niego po imieniu). Niektóre dzieci mają nawet przyrodnie lub przyszywane rodzeństwo. Jak widzicie, rodziny mogą być bardzo różne – jeszcze inną rodzinę zobaczycie w opowiadaniu. Usiądźcie wygodnie i nastawcie uszy 🙂

Jeż (fragmenty)
Katarzyna Kotowska

Pewnego dnia Kobieta wyszła przed dom i ze zdziwieniem spostrzegła, że coś dziwnego stało się ze wszystkimi kolorami. Żółty był mniej słoneczny niż zwykle, czerwony mniej ognisty, zielony stracił swą soczystość, a niebieski poszarzał.
– Mężu, zobacz, co się stało! – zawołała Kobieta. (…)
Kobieta i Mężczyzna nie wiedzieli, co się stało, i nie umieli nic na to poradzić, a tymczasem ich świat tracił barwy i smutniał coraz bardziej, a oni też smutnieli i coraz bardziej nie mieli dziecka, chociaż tak za nim tęsknili.
Wreszcie pewnego wiosennego dnia, mimo że słońce świeciło bardzo mocno, w ich ogrodzie znikły ostatnie wspomnienia kolorów i niepodzielnie zapanowała szczerosmutna szarość. Wtedy Kobieta i Mężczyzna zrozumieli – ich dziecko urodziło się całkiem innym rodzicom. Kobieta płakała i miała całą twarz mokrą od łez. I Mężczyzna płakał, chociaż jego łez nie było widać, bo płakała jego dusza.
Wreszcie Mężczyzna powiedział:
– Chociaż nie urodziliśmy naszego dziecka, musimy je odnaleźć!
Słyszeli bowiem, że jeśli jakimś rodzicom urodzi się obce dziecko, oddają je na wychowanie do Domu Dzieci i tam prawdziwi rodzice mogą je odnaleźć. (…)
I wtedy przyprowadzono Chłopczyka.
Kiedy Kobieta i Mężczyzna go ujrzeli, zdziwili się i przestraszyli – mały Chłopiec o niebieskich oczach miał całe ciało pokryte kolcami jak jeż. Pomyśleli, że znowu zaszła jakaś straszna pomyłka, bo to na pewno nie było ich dziecko – nie mogli przecież mieć synka jeża. (…)
Jesienią zbierali grzyby. Piotruś bawił się jarzębiną i kasztanami. Przez całe noce Mama musiała trzymać go za rękę. Któregoś dnia zapytał ją:
– A u kogo ja byłem w brzuchu?
– Nie u mnie – odpowiedziała. – Miałeś wtedy inną mamę. Na szczęście teraz jesteś z nami.
– Czy płakałaś, jak mnie nie było?
– Tak, bardzo płakałam. Tata też płakał. Ale teraz się cieszymy, bo jesteś z nami.
Tego dnia znikło wiele kolców. (…)

Teraz odpowiedzcie na pytania

O czym była ta historia?
Dlaczego ogród poszarzał?
Za czym tęsknili kobieta i mężczyzna?
Czy kobieta, która stała się mamą chłopczyka, nosiła go w brzuchu?
Co oznacza termin „adopcja”? Jak sądzicie, dlaczego chłopiec na początku miał kolce?
Dlaczego potem zniknęły?
Jak czuł się chłopiec u nowej rodziny?
Dlaczego dzieci trafiają do domu dziecka?
Jak można pomóc dzieciom z domu dziecka?

Teraz przygotujcie kartkę i kredki.

Waszym zadaniem jest narysowanie Waszej rodziny. Nie zapomnijcie poprosić rodziców, żeby pokazali Waszą pracę na grupie 🙂

Karty Pracy.

Ostatnie na dziś zadanie to Karty Pracy strony 26a, 26b i 28a

Dziękuję Wam za dzisiejsze zajęcia.

Patrycja Popko
%d bloggers like this: