Proponowane zajęcia i zabawy na dzień 04.05.2020

Czym są dla nas książki?

„Niewidzialna zagadka” – doskonalenie percepcji słuchowej, rozbudzanie wyobraźni.
Przesłuchaj nagranie i spróbuj zgadnąć co to za rzecz.

„Do czego nam książki?” – formułowanie przez dziecka hipotez na podstawie własnych doświadczeń.

„Do czego nie są książki?” – rozmowa kierowana, zwrócenie uwagi na niewłaściwe korzystanie z książek.

„Ale wstyd!”
Dominika Niemiec

Dnia pewnego ciepłą zieloną wiosną
mała Ania patrzyła, jak kwiatki rosną.
A że chciała narysować sobie takie ładne kwiatki,
umieściła je na książce, na środku okładki.
Wiem, powiecie, że Ania książkę tak zniszczyła,
ale jeszcze ta historia wcale się nie skończyła.
Ale wstyd!

Siostra Ani, gdy tylko spostrzegła jej poczynania,
zaczęła szukać jakiegoś rozwiązania.
Chciała książkę wyszorować szczoteczką i wodą.
Może one na ten kłopot coś pomóc tu mogą?
Ale zamiast się poprawić, wszystko się pogorszyło,
bo książce to pranie wcale nie posłużyło.
Ale wstyd!

Mama, gdy zobaczyła poczynania swoich córek,
za zniszczenie książki dała im porządną burę.
Bo się okazało, że książka nie należy do dzieci,
a jedynie ktoś im tę książkę do czytania polecił.
I mama z biblioteki ją wypożyczyła.
A to bardzo ważna kwestia w tym momencie była.
Ale wstyd!

Przecież książki nawet pomazanej nie można wyrzucić.
Trzeba będzie ją do biblioteki jak należy zwrócić.
I wyjaśnić przyczynę jej stanu fatalnego,
jej pogięcia i pomięcia, obrazka nieoczekiwanego.
I książkę odkupić lub zapłacić karę.
Nikt się w takiej sytuacji nie czuje doskonale.
Ale wstyd!

Szybko do biblioteki poszła z córkami mama.
W bibliotece jak zwykle siedziała pani ta sama.
Przywitała wszystkich i już książkę ogląda.
Badawczo się przygląda książce, dziewczynkom się przygląda.
– I co żeście tutaj, łobuziaki, uczyniły?
– Przepraszamy, trochę żeśmy książkę uszkodziły.
Ale wstyd!

– No cóż, musicie teraz naprawić swe zachowanie.
Zaraz wymyślę dla was jakieś zadanie.
Pomożecie mi poustawiać stos książek na półki,
a wtedy wybaczymy wam te wyczyny, te bzdurki.
Dziewczynki zabrały się do pracy ku uciesze mamy.
– Jak dbać i szanować książki, teraz zapamiętamy.
A gdzie wstyd? Już minął, znikł!

Po przeczytaniu wiersza rodzic zadaje dziecku pytania: Czego dotyczył wiersz? Co stało się z książką? Kto ją zniszczył? Czy takie zachowanie było właściwe? Skąd dziewczynki miały książkę? Co musiały zrobić po tym, jak zniszczyły książkę? Co czuły dziewczynki, gdy oddawały książkę do biblioteki? Co musiały zrobić w bibliotece? Czy to, co czuły, minęło? Czy ty też kiedyś wstydziłeś się z jakiegoś powodu? W jakiej to było sytuacji? Czy to było przyjemne uczucie? Jak czułeś się, gdy wstyd minął?

„Szpital dla książek” – zabawa w reperowanie zniszczonych książek. Rodzic wypisuje na karteczkach liczby, które oznaczają poszczególne role:
1 – dziecko segreguje książki na „chore” i „zdrowe” (czyli uszkodzone i nieuszkodzone);
2 – dziecko transportuj książki z biblioteczki do stolików (dla urozmaicenia może to robić autami);
3 – dziecko pielęgniarka tnie taśmę klejącą i folię na okładki;
4 – dziecko lekarze przykleja taśmę;
5 – dziecko transportuje książki ponownie do biblioteczki

„Łobuziak w bibliotece” – zabawa dramowa. Dziecko wybiera sobie książkę i siada z nią w wygodnej pozycji na dywanie. Następnie dziecko ma sobie wyobrazić, że jest w bibliotece i ogląda oraz czyta wybraną przez siebie książkę. Rodzic wciela się w postać łobuziaka i próbuje przeszkadzać dziecku na różne sposoby (zagaduje je, dotyka, szturcha, zagląda im przez ramię itp.). Zadaniem dziecka, któremu rodzic przeszkadza, jest zwrócenie mu uwagi słowami: „Nie wiesz, że takie zachowanie w bibliotece to wstyd? Tutaj każdy jest cicho, nie przeszkadza nikt.” Łobuziak odchodzi, zawstydzony, ze spuszczoną głową, ale po chwili zaczepia znowu. Można zamienić się na role.

Aleksandra Kucharczyk